يکشنبه 17 بهمن 1389 - 12:32
« دمیتری کاستراین»در گفت وگو اختصاصی با «آرت نا»:
هر عکسی که اطلاعاتی را انتقال دهد یک عکس خبری است
|
 
|
|
| آرت نا« دمیتری » پیش از اینکه به عنوان یک عکاس اجتماعی و خبری باشد به عنوان یک عکاس پرتره شناخته شده است . سادگی بدور از ایهام و در بعضی اوقات دوری از عناصر متعدد در کادر از ویژه گی های آثار وی می باشد. |
|
| |
« دمیتری کاستراین» در سال 1932 پدری روسی و مادری انگلیسی در لندن بدنیا آمد و عکاسی را در سال 1961 شروع کرد.
« دمیتری » همکاری طولانی مدتی را با استنلی کوبریک در سال 1964 آغاز کرد. در سال های 1970 تا 1980 با مجله ی دیلی تلگراف، هارپس & کوئین شد همکاری کرد و درطی آن سال ها تعداد زیادی از عکس های او در روزنامه های متعددی به چاپ رسید.
« دمیتری » پیش از اینکه به عنوان یک عکاس اجتماعی و خبری باشد به عنوان یک عکاس پرتره شناخته شده است . سادگی بدور از ایهام و در بعضی اوقات دوری از عناصر متعدد در کادر از ویژه گی های آثار وی می باشد.
در همین راستا بخش بین الملل « آرت نا» مصاحبه ای با وی ترتیب داده اند که در ذیل می خوانید.
1- با توجه به اینکه در آثارتان زمینه های مختلف عکاسی دیده می شود گرایش و علاقمندی شما به کدام یک بیشتر است ؟
معمولا کارهای عکاسی من در زمینه عکاسی پرتره بوده که بیشترین وقتم را هم به گرفتن پرتره از از شخصیت های برجسته ی صرف می کردم، چون که به نظر من آنها افرادی هستند که در فرهنگ جامعه تاثیر گذار می باشند. اما هم اکنون از افرادی که در خیابان در طول روز می بینم عکس می گیرم که این نوع از عکاسی هم برای من حس خاص خودش را دارد.
2- در عکاسی پرتره هنگامی که سوژه ی شما افراد مشهور هستند، روش کارتان چیست؟
در زمان عکاسی از افراد مشهور روش کارم با زمانی که از افراد عادی عکس می گیرم تفاوت چندانی ندارد. برخی اوقات در حالی که بر روی لنز تمرکز می کنید یا در فاصله ای دور از سوژه قرار می گیرید، باید صبور باشید و منتظر شوید تا سوژه ی شما در حالت طبیعی و دلخواه شما قرار بگیرد.
اگرچه ذاتا فردی خوش معاشرت هستم، اما بسیار سریع کار می کنم و علاقه به گفتگو ندارم. برخی اوقات وسوسه می شوم که صحبت کنم در حالی که بهتر است ساکت باشم.
3- معمولا عکاسی با نور طبیعی را ترجیح می دهید یا با نور مصنوعی؟ چرا؟
بعضی اوقات اگر مجبور شوم از نور مصنوعی استفاده می کنم در غیر این صورت به دنبال پس زمینه ای روشن و طبیعی با نور مستقیم گشته و کار خود را انجام می دهم.
البته آخرین دفعه ای که از نور مصنوعی استفاده کردم را به یاد نمی آورم، اگر در استودیو کار کنم که معمولا همینطور است.
اما در کل سعی می کنم از نور طبیعی استفاده می کنم. از نور مصنوعی بیزارم زیرا نیاز به تنظیم و آزمایش دارد. همچنین به علت اینکه دوست دارم تنها کار کنم و کار با نور مصنوعی نیاز به دستیار دارد، خیلی علاقه به داشتن دستیار ندارم.
نور مستقیم از پنجره ای در ابعاد 1 متر مربع را می پسندم.این نوع نور یک سایه ی سافت زیر بینی و چانه پدید می آورد، در حالی که انواع تون ها ی رنگ را در چهره ی سوژه فراهم می کند.
4- در عکاسی پرتره آیا به کاردر استدیو اعتقاد دارید یا آزاد؟
برای من تفاوتی ندارد، در هر دو حالت از افراد عکس گرفته ام. در عکاسی آزاد، جستجو برای نور و پس زمینه را دوست دارم. بعضی وقت ها در استدیو احساس می کنم خیلی به سوژه نزدیکم و محدود هستم. بسیاری از ک%D
|
